တရုတ်သူဌေးကြီး ဂျက်မား ရှင်းပြတဲ့ ဆွေးမျိုးအရင်းတွေကို စျေးမရောင်းသင့်တဲ့ အကြောင်း

ဂျက်မားက ပြောဖူးတယ်။

မိတ်ဆွေရင်းချာတွေ ဆွေမျိုးတွေကို ဈေးရောင်းတဲ့အခါ

ဘယ် လောက်ပဲ လျှော့ရောင်းရောင်း တန်ဖိုးထားမှာမဟုတ်ဘဲ ခင်ဗျား သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံကိုလိုချင်တယ်လို့ ပဲမြင်မှာဖြစ်တယ်။

ခင်ဗျားရဲ့ ရင်းနှီးထားတဲ့ ငွေ အချိန် အင်အား တွေကို သူတို့ အလေးထားမှာမဟုတ်ဘဲ။

ခင်ဗျားထက်စာရင် အခြားသူစိမ်းတစ်ယောက်က သူတို့အပေါ် အမြတ်ထုတ်သွားတာကို ပိုလို့လိုလားတယ်။

သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးသူရဲ့ စီးပွားရေးကို အားပေးမယ်ဆိုတာထက် သူတို့စိတ်ထဲမှာ ခင်ဗျားသူတို့ဆီက အမြတ်ဘယ်လောက်ရသွားပြီလဲပဲ တွေးနေမှာဖြစ်တယ်။

ဒါဟာ လူမွဲတွေရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားလို့ ပြောချင်တယ်။

ချမ်းသာတဲ့သူတွေဘာလို့ချမ်းသာလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင်

သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက လူတွေကို ပံ့ပိုးလိုစိတ်ရှိတယ်။

မိတ်ဆွေတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့ပေးတာထက် ပိုတဲ့အကျိုးကိုပြန်ရတယ်။

ကိုယ့်ကြောင့်စီးပွားဖြစ်သွားတဲ့ မိတ်ဆွေတွေက ကိုယ့်ကို ပြန်လည်ပံ့ပိုးပေးနိုင်လို့

ခင်ဗျားနဲ့အတူ ခင်ဗျားရဲ့အသိုင်းအဝိုင်း ဟာ စီးပွားဖြစ်ထွန်းတိုးတက်လာလိမ့်မယ်။

ဒီသဘောတရားကို နား လည် ရင် ခင်ဗျား ချမ်းသာလာမှာပဲ။

အဲဒီတော့ ဈေးရောင်းတဲ့အခါမှာ ခင်ဗျားရဲ့ ပထမဆုံးဖောက် သည်တွေက သူစိမ်းတွေပဲ ဖြစ်မှာပဲ။

မိတ်ဆွေတွေက သူတို့ကို ဈေးလာရောင်းတော့မှာပဲ ဆိုပြီး ခင်ဗျားကို ရှောင်လိမ့်မယ်။

အမျိုးတွေကို ဈေးသွားရောင်းတဲ့အခါ ခင်ဗျားကို အထင်အမြင်သေးသလို ပြုမူဆက်ဆံလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်နေ့ ခင်ဗျား စီးပွားဖြစ်အောင်မြင်တဲ့အခါ

ညစာစားပွဲတွေ ပွဲလမ်းသဘင်တွေ လုပ်တဲ့အခါသူစိမ်းတွေထက်၊

ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေရင်းချာတွေ စားသောက်တာတွေ ပျော်မြူးတာတွေ အတွက် ခင်ဗျားပိုက်ဆံရှင်းပေးနေရတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။

မူရင်းရေးသားသူအား လေးစားစွာဖြင့် Credit ပေးပါသည်။